Bezoek aan Oss

Weer een echte reunie met de 4 dames van Henny. En Cosmo natuurlijk van Ann, de vriendin van Henny.
Toen we arriveerden was het een welkom van jewelste. Veel staartjes klapten tegen de muren en kozijnen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Iedereen kent elkaar dus al snel sloeg de vreugde over in smekende blikken naar de keukenafdeling.
En ja hoor, de snoepjes deden weer hun werk en een 2e golf van enthousiasme schoot door de kleine maar gezellige kamer van de gastvrouw.
Nadat we bijgekletst hadden werd het tijd om naar buiten te gaan. Met 8 honden toch weer een hele toer. Maar met 4 begeleiders verliep de tocht naar het speelkwartier gladjes. Dat speelkwartier bestaat hier in Oss uit een geconfisqeerde speelweide waar de honden prachtig hun gang kunnen gaan. Dit omheinde en afgesloten weide wordt momenteel nergens voor gebruikt. Henny heeft de poort met een dikke ketting en een hangslot afgesloten.

Wat een luxe! De honden kunnen hier echt helemaal vrij lopen. Dat zorgde uiteraard voor een geweldig halfuurtje sprintjes trekken. Wanneer er een andere hond aan de buitenkant van het hek verscheen was het een groot blaf en sprintconcert langs het hek. Zelfs een grote Rotweiler keek verschrikt en vragend naar zijn baasje toen de dames en Cosmo brullend op hem afschoten. Het is maar goed dat er een stevig hek tussen zat! Na een minuut of 30 was iedereen moe en voldaan. Tijdens de tocht terug naar Henny moest Toya zoals gewoonlijk weer een paar gebruikelijke pitsstops maken.
Bij Henny aangekomen was het even uitblazen. Nadat iedereen was bijgekomen vertrokken we weer naar huis. Claudia, Toya en Watson lagen die avond met een tevreden gevoel te slapen. Het spel in Oss had ze zichtbaar goed gedaan.

Winter in december

Vandaag treedt Koning Winter weer in het land, officieel dan. Maar de natuur heeft broertje dood aan dat soort seisoenuitdrukkingen. Al vanaf november vriest het s`nachts en ook overdag blijft de temperatuur de laatste week onder het vriespunt. Daarbovenop ook nog een hoop sneeuw en daarmee is het winterlandschap weer compleet gemaakt.

Koud, wit... en nat. Geen ideale weeromstandigheden voor Galgo`s. Sterker nog. Ze kunnen er niet zo goed tegen. Tegen de koude dan. Voor Toya en Gladia is de koude en de sneeuw geen pretje. Ze liggen dan liever binnen op de bank met het warm haardvuur in de nabijheid.


Maar toch gaan we zeker 4 keer per dag naar buiten. Warm aangekleed dan wel te verstaan. Voor Toya en Glaudia hebben we nieuwe jassen aangeschafd. Lekker warm met  fleece gevoerd. De buitenkant is wind en waterdicht. Een warme fleece omslag rond de nek en borstkast geheel omsloten. Daar kun je mee de koude in! Voor even dan tenminste.

Toch hebben we zondag en maandag onder het genot van een zwak zonnetje een flinke wandeling gemaakt. Dat levert wel mooie plaatjes op zo met de sneeuw en al. Vandaag hebben de dames er niet zoveel zin in. En baasjes hebben er ook geen tijd voor. Na de wandeling thuis aangekomen is er toch nog altijd energie over om even uit te razen in de tuin. Ja, ondanks de koude blijven de 2 dames in staat om elkaar even flink op te jutten en na te rennen. Zelfs zo erg dat het stoom van hun lijfjes af dampt.  Dan wordt het tijd om snel weer binnen te komen alvorens de waterdampen vast vriezen aan de oortjes overige kwestbare delen van hun lichamen. Watson daarintegen vindt het wel lekker die sneeuw. Hij rolt er doorheen en graaft op het veld door de sneeuw naar alles wat er onder zit. Soms eet hij daarbij de sneeuw op. Dat leidt dan weer tot enige darmproblemen maar och dat maakt hem allemaal niets uit.

De winter is een feit. Al weken. Hoelang gaat het dit jaar duren?  Niemand weet dat helemaal zeker. Alleen de natuur maar die geeft zijn geheimen niet altijd prijs. Afwachten dan maar. 1 ding is zeker. Vanaf morgen worden de dagen weer langer! Laten we daar maar op verder bouwen.

Toya, Glaudia en Watson wensen iedereen  Fijne Kerstdagen!

Herfst in Nieuwvliet Bad

Toch nog een keertje naar Zee. Wat een feest was dat weer. Opnieuw lekker rennen op het strand. Dat gold alleen van Toya.

Claudia laat zich namelijk niet aanlijnen als ze vrij is en vanwege de eerdere ervaringen in de Zomer wilden we het risico niet lopen dat Claudia op konijnenjacht zou gaan. Na het rennen was het snel weer de caravan in en opwarmen bij de kachel. Want het was toch wel wat frisser nu dan een maandje of 2 terug.

Gelukkig voor de dames werd het later in de week wat minder koud. Maar wel nam de wind flink toe. Zelfs zo erg dat Claudia moeite had om te blijven staan.
Ja, de zomer zit er op en de winter is in aantocht.  Dan maar dromen over die warme zomerse dagen....

Het zal wel weer een lange periode duren tot de lente weer aanbreekt en de caravan weer zal worden bezocht.
Jammer maar het is niet anders. De komende maanden zal het speelterrein voor Claudia, Toya en Watson de achtertuin zijn. Ook niet slecht maar lang niet zo leuk dan het strand en de zee. Maar goed....dan maar dromen over het strand, de golven en de warme zon.

Weer thuis van vakantie.

Helaas komt aan alles een einde, ook aan een zeven weken durende vakantie.
Samen met de hondjes is het een heeeele fijne tijd geweest. We hebben veel gewandeld en af en toe mocht ook Claudia dus los. Ze liet zich  niet iedere keer pakken maar liep wel mee met ons terug naar de caravan. Hopelijk gaat dit volgend jaar beter want het is een machtig mooi gezicht om die twee dames over het strand te zien racen. Menigeen blijft dan een hele tijd vol bewondering staan te kijken, want het gaat dan echt heel hard.
Gelukkig is het ook niet meer zo bloedheet geweest, want dan liggen de hondjes ( en ook de baasjes) echt voor pampus overdag. Pas wat later in de avond is er dan sprake van wat aktiviteit.
Eenmaal weer  thuis gaat weer alles zijn gangetje en is Claudia heel goed gehumeurd. Het staartje staat de hele dag omhoog, rollen op het gras en de bank en veel spelen met Toya. Lekker slapen op de bank langs Alex is ook geen probleem. En waar het vrouwtje is, daar is Claudia.
Het is altijd heel fijn om te zien dat ze het naar hun zin hebben. Dat zijn de momenten om te genieten.

Bezoek uit Oss!

Afgelopen weekend was het voor Claudia een ware reunie!  Henny kwam met Nena, Pleuntje, Luna en Adana (Daantje ookwel Banaantje genoemd) op bezoek. Nou vooral het weerzien met de eerste 3 dames was voor Claudia een reden om uitbundig te kwispelen en te springen. Natuurlijk herkende Claudia de auto van Hennie al op een afstandje. Ze rook de bekende lucht van haar vriendinnen en zodra de begroeting had plaatsgevonden ging ze de auto ook nog even van binnen bekijken.

Nadat alle spullen (nou wat een enorme berg was het: een paar dekens, 4 beddekjes, een berg riemen, tig aantal voer,- en waterbakken, zaken vol kluifjes etc etc.) naar de caravan waren gebracht was het tijd om een eerste verkenning op de dijk uit te voeren. De honden roken de zee en nadat we geluncht hadden vertrokken we voor en flinke strandwandeling. Toya en Watson mochten  los en ook Pleuntje en Daantje kregen die gelegenheid. Pleuntje had direct oog voor een aantal meeuwen die hun maaltijd aan het verzamelen waren in de kreek die loopt van de zee naar het schorre en bij eb helemaal droog komt te staan. Wat Pleuntje (en haar baasje) niet wisten was het feit dat de drooggevallen kreek voor een deel bestond uit een stikkende, glibberige kleiachtige substantie die niets weg heeft van het zuivere strandzand wat je normaal aantreft. Het gevolg was dat Pleun een flinke uitglijer maakte in de kreek en daarbij wegzakte in de modder. Een volledig omgetoverde grijze en enigzins riekende Galgo kroop daarna uit de kreek tot groot ongenoegen van Hennie. Geen nood, Alex nam Pleuntje vervolgens aan de lijn mee en trok haar de zee in waarna hij haar een flinke schoonmaakbeurt bezorgde.  Nu had Pleuntje tot aan dit voorval niet echt een hekel aan water....... maar later bleek dat de schoonmaakbeurt in de zee haar echte liefde (mocht die er ooit geweest zijn)  voor een frisse duik heeft veranderd in een ware hekel aan het koude zeewater. Nouja... een watertemperatuur van 20 graden is niet echt koud te noemen, althans voor de meeste hondenrassen. Echter voor Greyhounds en Galgo´s met hun dunne huid is 20 graden toch te veel van het goede. Een duik bij deze watertemperatuur blijkt zelfs voor de echte diehards onder de Galgo´s te leiden tot flinke rillingen en zielige blikken uit geschrokken oogjes.

Watson echter maakt het allemaal niet zoveel uit. Maarja... dat is ook geen Galgo. Ook hij had 4 grijze poten gekregen nadat hij die doldwaze Pleuntje acherna was gerend in de modderkreek. Daarna was Watson zo verstandig om zelfstandig op zijn gemak de zee in te wandelen waardoor al snel de witte haren terug kwamen nadat de modder door het zeewater was losgeweekt. `Ziezo, ik ben lekker weer schoon` zag je hem denken.

Slapen, eten, wandelen, rennen, slapen, eten wandelen rennen...... dat waren zo´n beetje alle activiteiten die, terugkijkend op het geslaagde weekend, voor de honden op het programma stonden. En natuurlijk snoepen van die heerlijke pensstokjes, snoepbrokjes en varkensoren die de baasjes hadden meegebracht van een bezoek aan de visserijfeesten in Breskens.

deze dame heeft geen hekel aan water...

Natuurlijk zijn er de nodige plaatjes geschoten. Teveel om ze in dit blog te tonen. Maar wil je ze allemaal bekijken? Klik dan even op de link hiernaast.